ert gestur nmer  

Gestabk

Okkur ykjir vnt um ef i skrifi gestabkina og segi ykkar lit efni sunnar.

























     
Jna Rna miill svarar brfi fr "Huld"

Sambandsleysi


Kra Jna Rna!
g vil byrja akka r greinar og pistla Pressunni ur og n Vikunni, sem valt hafa gefi mr tilefni til hugleiinga. Tilefni ess a g skrifa r er a g dttur sem er nokku miki undir tvtugu, og egar g horfi til baka hef g tilfinningu ess, a vi hfum ekki langan tma n almennilega saman. a er kannski rtt a g segi r dlti forsgu okkar.

g er alin upp Reykjavk

samt nokkrum systkinum af foreldrum sem voru mjg lk. Pabbi var gleimaur tluverur, bi skemmti sr og notai nokku vn, en samt var okkar samband tiltlulega gott rtt fyrir allt. Mamma var allt ruvsi, dul og gaf frekar lti af sr. Hn tti til a vera skemmtileg spariftunum og sunnudgum. Reyndar voru au bi myndarleg.

Samband mitt vi mmmu var annig,

a g man lti eftir henni milli ess sem ur er sagt. Hn virtist svo hlutlaus llu. Mr var aldrei hrsa og mr aldrei veitt viurkenning, sama hva vel gekk. g var talin baldin, skapstr, r og sanngjrn. Sjlf tel g a g hafi veri kvein, strin, msklsk, samt v a hafa srlega mikla hreyfirf.

A heiman sleit g mig undir tvtugu,
samt krasta. g og hann vorum gtir flagar og fluttum seinna t land og ar kynntist g honum fyrst. Samband vi mmmu rofnai nokku vi etta. Saman eigum vi stlkuna sem vandi minn liggur . Vi slitum samvistum, mr fll ekki, hva hann var langt fr mr andlega, auk ess gtu foreldra hans ekki fellt sig vi mig, fannst g ekki samboin honum held g.

Eftir etta gaf g lf r minni til a mennta mig
og fljtlega upp r essu kynnist g seinni manninum mnum. essi maur var alin upp vi mjg mikla einstaklings- umhyggju og var roskaur. Vi dvldum um tma erlendis og eim tma g barn nmer tv. essu barni sinni g miki og ar byrjar sennilega a rofna sambandi milli mn og eldra barnsins. sjlfrtt tti g henni burt og hn var mjg erfi og strlt, sem afleiing af essu sem er elilegt.

Auvita var etta vtahringur,
sem g hefi tt a rjfa fyrir lngu og sj fyrir. En essum rum uppvaxtar hennar var g lka a reyna a mennta mig og viurkenni a a fr lka mikill tmi, sem vafalaust geri a a verkum, a g hef jafnvel tt henni of miki fr mr af eim stum lka, erfitt s a viurkenna a. Vi fluttum vi fr tlndum, egar hn var en fremur ung og hn var a eigin sk af og til lengri tma hj fur snum.

Vi num nokku vel saman um r,
en standi er nna annig a hn er me pilti, bin a eiga barn og vill mig ekki sj. Samt voru au bin a kvea a ba hr. Krasti hennar er byrgur, og hn vill ekki sj a. Hn telur okkur vera sanngjrn og reytandi. Hann aftur mti tekur ekki tillit til neins.

g s vel hvernig etta hefur rast,
en skainn er skeur, vi num ekki saman. Hva get g gert til a hl a og n til dttur minnar. a er eins og sagan s alltaf a endurtaka sig; a vonda hafi yfirhndina sambandi mnu vi mur mna og n vi dttur mna. g er olim, hreinskilin og kannski sri g ara avitandi einmitt af essum stum. g hef n v, a st, hvattning, og jkvi eru nausynlegir ttir uppeldis

Einhverja hluta vegna hef g ekki fundi
hlutverk mitt og vinnumarkmi. g er krossgtum og langar a gera listina a aalatrii starfi, en vissar efasemdir og skortur sjlfstrausti hindra a. Kra Jna ef til vill sr eitthva sem mr er huli og gti leibeint mr, g viti a mrg nnur ml kunni a vera meira akallandi. Gangi r svo allt haginn og vonandi verur hgt a hggva hnt ann, sem erfileikunum fylgja.

Me kveju Hulda.

Kra Huld!
akka r innilega brfi, sem var bi opi og elskulegt. g var v miur a stytta a tluvert, bi til ess a ekki uppgtvaist hver ert, og lka vegna ess a sumt var a hreinskili, a engin sta, er til a a s nema milli n og mn. g viurkenni a me v a vera svona opinsk vi mig er mun auveldar fyrir mig a bregast vi skum num. Vi notumst vi innsi mitt og hyggjuvit. samt essu skoa g tknin rithnd inni til upplsingar.

Uppvxtur kannaur
a er bersnilegt kra Hulda, a eitt og anna uppvexti sjlfrar n arfnast athugunar. Samband itt vi mur na hefur trlega veri r fjtur um ft meiri part vinnar. Vi sem lumst upp vi mikinn tilfinningakulda verum neitanlega mun frari um a veita okkar brnum tilfinningalegu nrgtni, sem au urfa srlega a halda sem ltil brn.

Pabbi inn virist hafa haft hfileika
til a gefa af sjlfum sr, rtt fyrir a hegun hans milli hafi skapa nokkur vandaml. Mamma n aftur mti virist hafa veri of loku til a geta tj snar tilfinningar og er a sorglegt, v auvita hefi henni lii mun betur, ef svo hefi veri. ll brn urfa nokkra athygli og vissulega hvatningu sku, og ekki sst au brn, sem virast stjrnast af tilfinningum snum fremur en skynsemi, eins og allt bendir til a hafir gert sku.

a er v miur miki um tilfinningalega fjtra
hj eldri kynslum slendinga og a stafar kannski af v, a etta flk var ali upp af flki sem tti ekki neitt. Lfsbartta essa flks var svo hr, a a tti ekki mikla mguleika a rkta vikmari tti uppeldisins sama tma og a var a leggja dag vi ntt til a afla nauurfta. Hva a hafa stugt slrnt og tilfinningalegt samband vi sna, vegna kannski annars vegar reytu ea jlfunarleysis v sem kalla mtti opnunarhfni innanfr. etta flk talai sralti um innri lan a var bara ekki til sis.

Mamma n getur hafa veri fremur lokaur persnuleiki
allt a sem var dpst henni og fullkomnast. a kemur lka fram brfi nu, a hn virist hafa fali sig tluvert bak vi einhvers konar ytri grmu, sem svo erfitt er a losna fr, jafnvel vi sjum a a er ekki til neins gagns a vera einhverjum feluleik hvert vi anna.

Samb er stundum fltti
fer snemma a heima og varla bin a kynnast sjlfri r egar komi er bi barn og maur til a bera byrg . Samskiptafjtrar eir sem einkenndu inn eigin uppvxt fylgja r inn nja sambandi, og ar koma fljtt upp kvenir erfileikar, rtt fyrir gtan flagsskap og vntumykju. essi fyrri maur inn er ruvsi gerur en , og ekki inn eim skapandi, andlegu lnum, sem aftur mti hrfst af.

Htt er vi a egar vi ekkjum ekki okkar innri mann,
sum vi gjrn a reyna a finna hann gegnum einhvern annan, sem vissulega er algjr misskilningur, eins og kom fjtt ljs ykkar samb. Hann var ekki smu ntum og sem bi langair a mennta ig og finna r verugt markmi me lfi nu. Fltti inn fr fullngu innra lfi, sem kannski l ekki sst hfileikaleysi foreldra inna til a skynja ig eins og ert ea vilt vera skapar fyrst og fremst essi fyrstu tengsl n vi ara menneskju og essu tilviki barnsfur inn.

Frelsi er aldrei einhltt.
finnur a r gengur vel a mennta ig og myndar v stssi samband vi njan lfsfrunaut. egar bi er veri a ra ntt samband og bta vi ekkingu sna er augljst a vandfundinn getur veri s tmi, sem vi eigum me brnunum okkar. Hitt er svo anna ml, a sektarkennd yfir v lina gerir engum gott og btir ekki a stand sem er rkjandi ninu. gegnum ennan nja lfsfrunaut kynnist fyrst sem fullorin kona v, sem vitanlega hefi tt a vera ungamija ns eigin uppvaxtar, nefnilega jkvi og krleikur, samt v sem fellur undir upprvandi hvattningu af einhverju tagi. Barni sem i eigi san saman fist undir breyttum vihorfum num, og ntur ar af leiandi bi fr fur og mur mikillar star strax byrjun.

Aftur mti er htt vi
a eldra barni hafi fundi til mevitaar afbri ess gar, sem getur veri mjg erfitt a sj vi, vi sum ll af vilja ger a koma veg fyrir slkt. etta eldra barn er lka nokku smita af vihorfum raunverulegs fur, sem gtu hafa veri skjn vi au nju, sem neitanlega kynntist me seinni manni.

st og athygli
egar barn er ali upp tveim stum sku, svo a um s a ra blforeldra bum tilvikum er a sjaldan kostur, v a verur sem afleiing slks ruggt og jafnvel efins um a a s raun elska og velkomi. annig geta vihorf dttur innar hafa mtast uppvexti gagnvart r og fur snum. Hn virist me vilja snum til a vera langdvlum hj honum vera a leita a athygli og einstaklings umhyggju, sem hn kannski fann ekki ngu vel fyrir ar sem inn tmi og tilfinningar dreifust miki og ekkert vi a a athuga.

Aftur mti er hn, a v er virist a upplagi eigingjrn,
en venju tilfinninga-nm og ltil sr, og af eim stum nokku erfitt a nlgast hana nkvmalega ann htt sem hn ks. hefir ekkert barn tt fyrir ea eitt tma a mennta ig, er samt htt vi a erfileikar essir hefu komi fram vegna ess, a egar hn er a mtast hefur ekki sama roska og dag, auk ess sem ert lka tilfinningalega a uppgtva eigin fari eitt og anna sem betur m fara fyrir utan samband itt vi nja makann.

Brnin ruvsi slir
a a eiga barn er engin trygging fyrir a barni s nkvmlega eins og vi sjlf. Hver sl sem gistir essa annars gtu jr, er komin hinga kvenum tilgangi, sem getur veri bsna erfitt a tta sig hver er. Barni sem er jlt, mislynt, og treiknanlegt verur a sna mikla olimi og a getur veri rautum yngra fyrir au okkur, sem olim erum rum saman sem er sjlfu sr ekkert skrti. a m lta tengsl barns og foreldris eins og einn li lngu sklanmi og eru fgin jafnvel a sem kemur upp heimilinu,einmitt samskiptum vi barni. Vi viljum flest standa okkur sem foreldrar, sem er ofurelilegt.

Hitt er svo anna ml a vi getum aldrei gert meira
en vi hfum roska og skilning hverju sinni. a er lka gtt a minna okkur sjlf a barni arf kannski lka essa foreldra sem a hefur kringum sig til a vera rosku sl af reynslu eirri sem samskiptin gefa af sr. essi afstaa er miu vi a, a lfi s ekki bara hr og n, heldur ur og fram, a er a segja eilft.

Innsi og skriftin skou
ert eftir v sem mr snist gjrn a eya of miklum tma hugsun um a sem jafnvel getur ekki fengi botn svo vel fari. Manneskja me eins strt skap og hefur, mjg erfitt me a fella sig vi hugsanleg mistk fr eigin hendi og ess vegna kvelur s tilhugun ig sennilega miki, a a kunni a vera af num vldum etta sambandsleysi vi dttur na, sem er fyrirstaa heilbrigum samskiptum ykkar dag. etta er held g arfa harka vi sjlfa ig, a er sjaldan einn sem veldur. a er mjg gleilegt a skulir vilja breyta standinu, en mundu bara, a hn hefur ekki sama vilja og en , og fullan rtt a hafa a ekki.

a er augljst a ert bi skapandi og listfeng
og af eim stum nausynlegt, a ta llum efasemdum um hfni sna eim mlum fr. r myndi trlega farnast mjg vel listasvium eftir v sem skriftin segir.

ert lka mikil verkmanneskja,
annig a r fellur sennilega sjaldan verk r hendi og yrftir a lra a slappa betur af, af og til. rjska er berandi skriftinni inni, en mti mjg sanngjarnt eli. a er lka vibi a getir veri nokku langrkin, en ekki nema vi endurtekin brot annarra vi ig. ert mjg tilfinninganm, ausranleg og tt sennilega mjg erfitt me a taka heiarleika og yfirgangi annarra.

Nokku stjrnsm gtir veri,
en greind og forvitin um flest, n ess a koma v kannski leiis. ert kveinn ef ert bin a bta eitthva ig, og af eim stum eru ll frvik fr fyrri kvrunum erfi r, samanber a dttir n tlai sr a ba hj r, en vill ekki nna. Lttu hana algjrlega ra hvar hn ks a vera, hn er sjlfra og verur a fara r leiir sem henni henta og a ekki a sra ig.

Skriftin fram skou
Hitt er svo anna ml a a kemur svo vel fram brfi nu til mn a gerir r fullkomlega grein fyrir v sjlf hvar skorinn kreppir ykkar samskiptum; og sennilega vri best fyrir ykkur bar, a skrifair henni brf sem vri n lei til a nlgast hana aftur og v gerir henni jafnframt ljst, a elskar hana og vilt umfram allt standa me henni og byggja upp gott andlegt samband vi hana ef hgt vri.

a er sennilega ekki hyggilegt
essari vikvmu stu a vinga hana til samstarfs, heldur nlgast hana beint eins og ur sagi me brfi. r veitist sennilega auveldara annig a skra henni fr afstu inni til hennar og sjlfrar n.

ert hrifnm og nokku fljtfr
ef v er a skipta, en sannleiksleitandi og ess vegna verur ekki rleg fyrr en bi er a laga sambandi milli ykkar. Hva varar mat itt krasta hennar er a sennilega rtt, en mli er bara, a hn velur sr ann lfsfrunaut, sem hentar roska hennar dag og s reynsla, sem kann a skapast af sambandi essu fyrir hana, kann a vera eitt af v sem henni er tla til a roskast af, og einmitt ess vegna ekki itt verk a koma veg fyrir a, a hn finni t annmarka ess sjlf, ef hgt vri fyrr ea sar. tti inn og hyggjur eru elilegar, en gera raun ekkert anna en a lama framkvmdarvilja inn, ar sem getur litlu breytt.

ert sjlf fullfr um a breyta v sem arf a breyta
og hgt er a hafa hrif, me gum vilja og jkvu vihorfi til ess sem hrjir og arft raun ekki mig ea ara til a auvelda r a. a er aftur mti gtt a gera eins og a skoa standi me v a tra annarri manneskju fyrir leyndustu hugsunum snum eins og mr, v me v ertu a neya sjlfa ig til a finna v sem skynjar tilfinningalegan farveg og um lei finna v rkrnan bning me orunum sem nota til a koma hugsunum num til mn.

A lokum etta
ert mjg hreyfanleg hi innra og virist hafa mjg g skilyri til roska, og verur v a lta a a sem hendir ig s liur framhaldandi mguleikum num til stafastara og stugra innra lfs.

Ea eins og hyggjufulla konan sagi
eitt sinn egar allt virtist vera a lta undan kringum hana vi vini sna: "Elskurnar mnar egar g kva a lta ekki til baka lf mitt meira en gu hfi gegnandi og reyna a fremsta megni a lifa fyrir daginn dag fr allt a ganga betur. g fkk betri skilning og aukin tkifri til vinnings, egar g loksins s a g breyti ekki v sem var, heldur einfaldlega v sem er og hana n."

Gu gefi r tkifri
til a gla lfi, verulega gu sambandi vi dttur na.

Me vinsemd
Jna Rna


Pstur til Jnu Rnu


.