ert gestur nmer  

Gestabk

Okkur ykjir vnt um ef i skrifi gestabkina og segi ykkar lit efni sunnar.

























     
Dulrn reynsla Jnu Rnu

Ltill sni lfshttu

Flest okkar ba yfir msum slrnum hfileikum
tt eir kunni a hafa fari framhj okkur. annig munu msir kannast vi nnari umhugsun, a hafa ori varir vi hugbo hj sr einhvern tmann.
etta getur lst sr me msum htti. Sumir finna t.d. sr vnt gestabo ea ess httar.
Arir vita einhvern veginn ur en eir svara sma hver vill tala vi o.s.frv.

nnur skipti geta hugbo veri
miklu mikilvgari en essi. annig var hugbo sem g fkk eldhsinu hj mr fyrir allnokkrum rum.
a var kvld og g var vi matarger og alls ekki a hugsa um neitt srstakt nema nttrulega pottana og a sem eim var a malla.
Allt einu kom yfir mig furuleg tilfinning sem g botnai ekkert . a stti nefnilega mig sterk lngun til a fara t r binni og fram gang, en essum tma bj g riju h blokk.

g reyndi eins og g gat
a reka essa vitleysishugmynd r huga mr. En a bltt fram
tkst ekki. Eftir nokkurn tma, egar tilfinningin var orin nnast brileg, kva g a kkja fram gang og athuga hvort kannski vri eitthva a ske.
Ekkert virtist ar a finna,en jkst notatilfinningin a mun egar fram var komi.

Stigagangurinn var langur
og voru sex bir stigapallinum.
rvntingu minni gekk g hrum skrefum eftir ganginum tt a strum svlum sem ar voru. Svalir essar voru hugsaar sem neyartgangur ef hsinu yri bruni.
egar anga kom blasti vi skelfileg sjn.

handrii svalanna hkk
u..b. 4 ra gamall drengur klofvega, aldeilis laus vi a skynja gfurlegu httu sem hann var .
Mr var mjg brugi og n voru g r dr.
g s hendi mr a ekkert mtti raska r drengsins v gti honum brugi svo a hann steyptist fram af svlunum, niur rjr hir og bii jafnvel bana af.

Fyrir nean svalirnar var blasti
og var a malbika. g kva a last a drengnum og reyna a n taki peysunni hans. g bei ar til g taldi ruggt a drengurinn si mig ekki og lddist hrum skrefum a honum.
En um lei og g snerti peysuna hans rak hann upp skarisp og virtist um tma tla a renna r greipum mr.
g henti mr yfir hann og tkst vi illan leik a koma bi mr og honum ofan af handriinu og niur svalaglfi.
ar brast g grt me ltinn undrandi dreng ttingsfast fangi mr, eins og um mitt eigi barn vri a ra.

a er ljst
a arna bjargai s notalega tilfinning sem mig greip, kunnugum dreng fr hrmulegum astum sem enginn veit hva endi hefu fengi hefi g ekki lti stjrnast af hugboinu sem g fkk af engu tilefni eldhsinu mnu.

Gefum v hugboum okkar jafnan gaum og reynum a fara eftir eim ef au benda athfnum okkar kvenar ttir.

Skrifa af: Jnu Rnu Kvaran

Efst su

Pstur til Jnu Rnu

.