Žś ert gestur nśmer  

Gestabók

Okkur žykjir vęnt um ef žiš skrifiš ķ gestabókina og segiš ykkar įlit į efni sķšunnar.

























     
Innsęis-speki Jónu Rśnu

Manngęska


Eins og viš vitum
er ešli okkar mannanna mismunandi og eitt af žvķ sem prżšir einstaka mann er manngęska. Žaš er vitanlega enginn vandi aš vera slęmur og neilęgur en žaš getur veriš flókiš og fyrirhafnarmikiš aš vera góšgjarn og réttsżnn.

Hjartagęska kemur mešal annars fram ķ žvķ
aš vilja öšrum vel viš allar ašstęšur. Gęska ķ öllum myndum telst uppbyggilegur, andlegur aflvaki og ętti žvķ aš efla jįręn og heilbrigš samskipti. Žaš er mikilvęgt aš vera öšrum góšur. Ekkert launungarmįl er aš viš sem erum žannig innstillt andlega finnum fyrir vellķšan og friši ķ samskiptum viš ašra. Lķknarlundin er mannkęr og óeigingjörn atferlisstefna sem finnur venjulega sinn vitjunartķma. Hśn veršur žeim sem njóta hennar venjulega til blessunar og įvinnings. Veglyndi getur veriš margs konar en telst žó fyrst og fremst tengjast kęrleikshvetjandi, jįgjörnum lķfsvišhorfum.

Viš veršum sjįlf aš rękta upp og hlśa aš
žeim ešlisžįttum ķ innra lķfi okkar sem okkur žykja eftirsóknarveršir og heppilegir til aš göfga og fįga. Góšsemi veršur ekki til fyrir tilviljun eša af sjįlfu sér. Žaš žarf aš rękta hana og efla eins og annaš. Hśn fęr žó frekar lķf ķ hugskoti okkar og athöfnum ef viš skiljum mögulegan tilgang hennar og teljum hana eftirsóknarveršan aflvaka og mikilvęgan ķ samskiptum. Žaš veršur enginn veraldlega rķkur af žvķ einu aš ausa ašra kęrleika en viškomandi eignast žess ķ staš hugžżšan og hamingjurķkan innri auš sem hvorki ryš né mölur fęr grandaš.

Įgętt er, ef viš erum ósįtt viš ašra,
aš reyna eftir megni aš hugsa fremur jįkvętt en neikvętt til viškomandi. Hyggilegt er aš viš mildum vķsvitandi neigjarna afstöšu til žeirra sem viš eigum ķ erjum viš og žį helst meš heppilegu, góšgjörnu hugarželi. Įstśš getur aldrei misst marks žótt aš skilyrši einstaka fólks til aš meštaka hana séu óvišunandi. Žaš aš verša mannkęr og jįgjarn hlżtur aš vera eftirsóknanlegt keppikefli fyrir žį sem vilja efla gęskuna ķ sjįlfum sér og öšrum. Viš vitum aš žaš er enginn vandi aš vera góšur viš žann sem er elskulegur og višmótsžżšur. Viš vitum lķka aš žaš žarf heilbrigša, andlega lķfssżn til aš sętta sig viš og hlśa aš žeim sem eru óbilgjarnir og neikęrir. Göfgi og manngęska ęttu aš auka lķkur į fullkomnari samskiptum vegna žess aš žannig afstaša til lķfsins og annarra żta undir žaš besta sem innra meš okkur bżr.

Best er aš byggja upp og rękta af kostgęfni žaš andlega atferli ķ samskiptum sem er gęskurķkt og göfugt en ekki žaš sem tengist andlegum nöturleika og annarri įlķka ógerš. Manngęskan tengist hugfįgušum og hamingjuhvetjandi lķfsstķl. Hśn eflir okkur sem góšar manneskjur og žess vegna er vel žess virši aš rękta hana upp ķ innra lķfi okkar, sé hśn af skornum skammti. Žaš er mikilvęgt aš vera mannkęr og jįsżnn; vera žess megnugur aš ylja öšrum og žurfandi, af mannśšlegri mżkt og andlegri reisn.

Skrifaš af:
Jónu Rśnu Kvaran


Póstur til Jónu Rśnu

..