Ů˙ ert gestur n˙mer  

Gestabˇk

Okkur ■ykjir vŠnt um ef ■i­ skrifi­ Ý gestabˇkina og segi­ ykkar ßlit ß efni sÝ­unnar.

























     
InnsŠis-speki Jˇnu R˙nu

HÚgˇmi


Ver­mŠtavitund okkar er misj÷fn
eins og gengur. Vi­ sem erum ˇ■arflega hÚgˇmleg lendum oft Ý ˇ■Šgindum vegna ■ess arna, m.a. s÷kum ■ess a­ vi­ umlykjum okkur sjßlf og a­stŠ­ur okkar ˇ■arfa rykvef og pjatti ■annig a­ ÷­rum ■ykir nˇg um.

HÚgiljuhßttur er ˇheppilegur
Ý samskiptum af ■vÝ a­ hann gerir okkur ˇ■arflega h÷ll undir tilgangsnau­ og varhugaver­ gildi. Ůess vegna er rÚtt a­ vi­ hunsum pempÝuleg og prjßlleg sjˇnarmi­. Au­vita­ er ekkert a­ ■vÝ a­ halda sÚr til og leggja ßherslu ß a­ halda ytri og innri a­stŠ­um sˇmasamlegum eftir atvikum. ┴ hinn bˇginn er beinlÝnis ˇvi­eigandi og varhugavert vi­ manngildi okkar og si­fer­is■roska a­ leggja alla orku okkar og hugsun Ý einhvers konar h˙mb˙kk og fordild sem reynist innihaldsrřr og barnaleg ■egar ß reynir.

Verst er ■ˇ ■egar hÚgiljuhßttur
og tepruvitund ver­a til ■ess a­ vi­ ey­um um efni fram. LÝtill ßvinningur er Ý ■vÝ a­ haga daglegum ath÷fnum sÝnum ■annig a­ ■Šr ver­i innihaldsrřrar og streituvaldandi vegna dynta og tilger­ar. Ef vi­ erum svo hÚgˇmleg og ßhrifagj÷rn a­ vi­ teljum okkur ekki geta komist af me­ ■a­ sem vi­ eigum og rß­um vi­ a­ veita okkur erum vi­ augljˇslega ß valdi vandrŠ­a og vßar.

SlÝkar kringumstŠ­ur valda okkur
frekar vonbrig­um og kvÝ­a en vellÝ­an og sßtt. Best er a­ vi­ sÚum ■ess minnug a­ ef fßfengifÝknin og tilger­in ganga ˙t Ý ÷fgar eru ■Šr ekki ■ess vir­i a­ ■eim sÚ gaumur gefinn. ŮŠr eru engrar athygli ver­ar ef ■Šr skyggja ß hamingju okkar og hagsŠld.

Vitundartildur og veraldarpjatt
eiga ekki a­ vera svo plßssfrekir ■Šttir Ý hugsun okkar og umb˙na­i a­ okkur lÝ­i illa ef vi­ getum ekki umsvifalaust lßti­ eftir okkur hva­ sem vi­ kjˇsum. Ůa­ er ßkve­in kv÷l og pÝna a­ langa til a­ lifa ÷­ruvÝsi en a­stŠ­ur og efni leyfa. ┴gŠtt er a­ vi­ reynum a­ for­ast allt sem vinnur ß mˇti ■vÝ a­ vi­ sÚum hei­arleg og lßtlaus Ý fasi og framkomu. Hyggilegt er a­ vi­ venjum okkur ß a­ leggja jafn mikla ßherslu ß innri og ytri ver­mŠtask÷pun. Ůa­ er ekkert athugavert vi­ ■a­ a­ vera svolÝti­ fyrir pjatt og prjßl, svo fremi ■a­ veiki ekki vitund okkar um mikilvŠgi ■ess a­ efla manngildi okkar ß hefla­an og hagkŠnan hßtt.

Allur umfram hÚgˇmi og tilger­
sem tengd eru hÚgiljudrÝld og vitundarvanrŠkslu eru ˇheppileg og varhugaver­. Ůannig lÝfsvi­horf řta undir samskiptaßrekstra og sßlar÷rbirg­. Vi­ sem unnum mann˙­legum og mildum samskiptum ˇskum a­ upprŠta ˇ■arfa rykvef og teprusjˇnarmi­ ˙r okkar daglega lÝfi. Vi­ kjˇsum frekar a­ gefa nŠgjusemi og hˇgvŠr­ auki­ lÝf en fordild og hÚgilgju, enda veljum vi­ af alv÷ru og afli a­ auka vegsemd okkar og velgengni yst sem innst

Skrifa­ af:
Jˇnu R˙nu Kvaran


Pˇstur til Jˇnu R˙nu

..