ert gestur nmer  

Gestabk

Okkur ykjir vnt um ef i skrifi gestabkina og segi ykkar lit efni sunnar.
























     
tvarpsttur Jnu Rnu Kvaran
ntum vinttunnar

Komi i sl!
egar liti er til baka fortina og eitt og anna rifja upp, hvarlar hugur manns iulega, a eim tma egar flestar mmmur voru heimavinnandi og aldrei nein srstk htt a brygist, a mamma bei me opin faminn, egar miki l vi og huggunar var rf, vegna eins og annars sem daga okkar barnanna dreif. Vissulega var gott a vita af einhverjum heima, efnin vru stundum a skornum skammti og eitt og anna setti skugga sinn annars gta tilveru barnsins, sem hljp me flgum snum upp um holt og hir ess umhverfis, sem hn lst upp , sem var ntt barnmargt hverfi austur hluta borgarinnar, ar sem enn voru kindur beit, en dag eru komnar har blokkir og fyrirferar mikil barhs.

Allt virtist svo gott og gleilegt,
egar maur var sprettinum essum fyrstu uppvaxtarrum og kannski var a a vissan htt. Einn var alvarlegur ljur gtu okkar barnanna, sem annars nutum ess a vera til og a var a a essu sama heimili sem g lst upp , ar sem voru heilbrig og lfsgl brn, samt krleiksrkri, stafastri og reglusamri mur, rkti nefnilega iulega tti, rvnting og ofbeldi, vegna ess a essu sama heimilinu voru tveir erfiir alkahlistar, sem gerur rum heimilisfstum milli nnast kleift a vera til me hegun sinni og athfnum.

stand sem enn dag
fr mig til a svitna og fyllast hryllingi ess tma, ar sem tpileg fengisneysla annarra ri bkstaflega lfi mnu og tilveru, annig a g vissi reyndar aldrei hvort allt var vitlaust kringum mig ea hvort hgt var a sofa essa nttina ea hina ea bara a a komast sklann gat brugist af smu stum. Nokku sem stjrnaist meir og minna af ofdrykkjunni flks, sem var eli snu besta flk, en ri ekki vi sinn sjkdm og v fr sem fr.

lga reglunnar
sem vigekkst kringum mig allan mig annars gta uppvxt a ru leiti og olli miklu ryggi, var mr mjg srsaukafull og g kysi ekki a endurlifa. llu essu var var ln lni og a var a eins og ur sagi, a mur minni var g fyrirmynd konu, sem bi var tru og algjrleg reglusm og a hefur vafalaust bjarga v a ekki uru persnuleika mnum alvarleg slys.

Ekki fyrir lngu hfst hr Aalstinni
nr ttur, sem heitir Alkalnan og er a mnu viti ttur sem er tmbr og arfur ldum ljsvakans me tilliti til ess a aldur eirra sem netjast er alltaf a frast near rum og misnotkun mjg t. ttur essi er fstudgum klukkan 4.3o og enginn spurning um gagnsemi hans. S menn bera ungan og byrgina essum viturlega og gagnlega tti. Stjrnandinn er Ptur Tyrfingsson blsari og strsngvari, reyndar brir lknisins gkunna rarins Tryfingssonar, sem var svo heppinn a vera pabbi ekki alls fyrir lngu komin fimmtugsaldurinn og geri arir betur.

ttur essi er opinn hlustendum
og ekki bara eim sem eiga vi misnotkun a stra vona g, heldur og ekki sur eim sem eru olendur essa kvalris, sem misnotkun veldur alltaf og fum er eins kunnugt um og mr eins og ur sagi. a sem mr hefur tt hva hvimleiast allri seinni tma arfri umru um misnotkunn fengis, er hva vi olendur hfum haft trlega f tkifri til a tj okkur um, niulgingu , sem vi hfum mtt ola vegna essa.

Eins verum vi a f a vita
hvert hgt er a sna sr nkvmlega, egar erfitt heimilislf er a sliga vikvma barnssl og brnin sj enga snilega undankomulei tr vandrunum, nema me hjlp sr roskari einstaklinga, sem ekkja vandann. Anna fullori flk inn heimilinu, er oftast svo smita af v sktu samskiptamynstri, sem misnotkuninni venjulegast fylgir, a a einfaldlega kemst ekki yfir ea tekur eftir, a barni ber oftast harm sinn hlji og velur frekar a lta lti fyrir sr fara, en a auka lkur frekari heimilisfrii me v a gera jafnvel elilegustu krfur um athygli ea kvarta yfir tta snum.

Brn alkahlista urfa hjlp
og vera a vera vel upplst um hvert au mgulega geta sni sr sjlfum sr til hjlpar og andlegrar varnar, til a geta rtt vanda sinn, egar erfitt stand drykkunnar er a sliga au. En vissulega n ess a eiga kannski httu, a koma v foreldri snu, sem ekki er ofurselt fengisnautninni vanda ofan ann vanda, sem fyrir er inn heimilinu, sem afleiing af ofdrykkjunni, s tilhugsun veldur vissulega brilegri sektarkennd.

Af essum stum meal annars
felum vi brn alkahlista v oftast erfitt stand heimilisins fyrir umheiminum og eim sem umgangast okkur t fr, jafnvel gum vinum. Brosum gegnum trin og btum jaxlinn og reynum a standa okkur.

"Eins er a vi brnin elskum
oftast lka ann astaenda, sem er hur misnotkuninni og viljum ekki me rangri framkomu okkar, a okkur finnst, f kannski meiri vanda fram hj vikomandi neytanda og eru af eim stum sfellt varbergi, a gera n ekkert, sem getur valdi pirring ea ngju hj neytandanum. Vi hldum nefnilega og ekki sst egar vi erum brn, a ef vi erum sem fyrirferarminnst, minnki vandinn og af eim stum erum vi olendur oftast, a safna upp skelfilegum tta og sektarkennd, verum reyndar srfringar a fjtra og hefta elilegar tilfinningar, vegna stands, sem vi hreinlega eigum engan tt a skapa, heldur s sem drekkur vni ea misnotar lyfin.

etta er eitt af v mnu uppeldi,
sem g hva erfiast me a komast yfir, sjlf hafi g veri svo heppin a nota ekki vn mnu lfi og eins og ur sagi tti og mur, sem er svo gfusm, a hafa aldrei nota vn ea annan htt brugist snum brnum, astur vru oft ess elis, a freisting hltur a hafa veri fyrir hana, a gefast upp og gleyma sr llum erfileikunum.

Enn f g martrair
nttunum og finnst eitthva vera a og fyllist lsanlegri skelfingu ess lina og get ekki lst v hva g ver svo fegin, egar rennur upp fyrir mr, a fengismisnotkun eirra sem g ann, er eitthva sem tilheyrir fortinni og tek glei mna aftur, bi til Gus og gra engla og sofna san rleg aftur mitt vkula eyra.

far nturnar
uppvextinum voru ntur skelfingar, vonbriga, fltta, ofbeldis og leiinda vegna fengisski fullorins flks, sem ri ekki vi sjkdm sinn og gekk v yfir allt og alla kringum sig neikvan htt.

Ljft vri mr seinna,
a skrifa heila bk um a, hva litla stlkan Jna Rna lei miki kvalri a ru leiti gtum, krleiksrkum og fjlbreytilegum uppvexti, vegna ess a fullori flk var byrgt gera sinna, vanda eim sem sjkdmnum fengisski fylgir, ef a gti ori hjlp fyrir einhverja , sem dag eru hpi olenda, enda hef g vali annars konar lfsmynstur mr til handa og get vart hugsa mr endurtekningu hinu og li mr hver sem vill.

Af essum stum
hlt g a fagna v meir en or f lst, a Aalstin skuli vera svo gfusm, a lj essu arfa mlefni ennan tma dagskr sinni viku hverri og vona svo innilega, a ttur essi megi jna v hlutverki, a vera ein af mrgum upplsingaleium barttuflks, fyrir bttri vnmenningu slendinga. Hyggileg tilraun, sem vonandi verur bi neytendum og olendum til blessunnar, tr a, a vi urfum ekki a ganga llu lengur, gegnum murlegu andlegu niurlgingu, mannfyrirlitningu og ofbeldi a sem essum hrilega sjkdmi fylgir, egar hann nr hmarki innra lfi eirra sem netjast. Hf er gulls gildi essum efnum, sem llum rum og verugt keppikefli a vinna a.

etta er tturinn " ntum vinttunnar"
tturinn um mig ig og okkar ml, ar sem fjalla er persnulegan og krleiksrkan htt um allt a, sem vikemur heilbrigu og gu mannlfi, strt og smtt og flest ofur einfalt og annan htt vengjulegt og ftt tnt fram sem er ntt ea kja frumlegt.

Vi erum ekkert a mynda okkur,
a vi sum a leysa lfsgtuna ea breyta yfirleitt neinu, aeins og miklu fremur a velta fyrir okkur hlutunum me hugmyndum og frsgnum af v sem okkur finnst hugavert ea leiinlegt hverju sinni. Gott markmi sem gefur okkur frelsi, til a vera me alvru og htfyndni vgsl, allri umfjlluninni, sem verur vissulega a teljast nokkur kostur tmum of mikils andlegs htleika.

g heiti Jna Rna
og af v a meiningin er a fjalla af stakri rhyggju um etta annars gta nafn til vors, er kannski rtt a huga, asnalegt s, af hverju yfirleitt er veri a setja tvo nfn mann, egar eitt hefi fyllilega jna tilgangi snum hr og n og neitanlega ekki eins ungt a bera, tmum hinna msu vangaveltna, vegna tpilegrar yngdar af lkum stum.

kvld eftir frsgnina
r frnleikanum fum vi svar vi vikvmri spurningu hlustanda ttarins gegnum innsi mitt og hyggjivit, me krleikann a aalafli, sem vonandi kemur a gagni. Gesturinn okkar er margan htt srstakur og kemur um ea eftir klukkan 11, erfitt s a tmasetja a nkvmlega. Gesturinn er Katrn Snhlm Baldursdttir slukona og mannarsinni.

g vil nota tkifri
og akka ykkur gtu hlustendur fyrir ll brfin og smahringingarnar vegna ttarins, sem vissulega hefur hvatt mig til frekari da. Srstaklega a gefast ekki upp tengslum vi a a koma framfri samantekt minni reynslu, sem einfldu mli m kalla ungbarnaheimspekina mna, en htlegra mli mtti kalla krleikshvetjandiheimspeki, sem mgulega getur nst heilbrigu flki, til a rva sjlft sig til a efla a ga og gegna sjlfum sr og rum, ekki leysi essi gta heimspeki eitt ea neitt lfi okkar og athfnum.

Frsgn r frnleikanum
hldum okkur enn um tma vi frsagnir af vinkonu okkar sem hefur genin gu, en er nokku viutan og deila m um hvort ekki hefi veri betra, a raa essum rvarls genum gn nkvmar niur upphafi, annig a ekki vru lfi vinkonunnar enn dag, a gerast furulegustu og reyndar frnlegustu atvik og hlutir, sem vissulega geta orka tvmlis og valdi vandrum. unglingsrunum var essi elska alvarlega stfangin og kynntist ungum sveini sem var stur mjg srstakan htt og er reyndar enn.

Eitt var , sem henni fannst
ekki beint hugavert og a var, a vikomandi var gfurlega frekknttur, sem auvita myndi engu skipta dag, en eim rum var etta alvarlegur tlitsgalli llum, a mati essa fagurkera, sem stlkan virtist vera, enda sjlf vel skreytt freknum eigin nefi, sem hafa dofna me runum v miur.

Svo var a eitt kvldi
a astur uru einhvern vegin annig, a stin blossai og upphfst sm keler, sem var alls ekki rustrautt af rmantk ea rum eim tilfinningum, sem nausynlegar eru milli flks, ef rtt a loga starblinu. N rtt egar varir eirra eru a mtast me tilheyrandi kafa segir esssi elska: " Ef g vissi ekki a vrir slendingur myndi g halda a vrir kynblendingur, ert svo rosalega frekknttur framan, andliti r er jafn miki brnt og hvt, er etta ekki gilegt, veldur etta ekki stundum misskilningi?

Aumingja strkurinn var svolti spldur,
en kva samt a gefa ekki kossinn eftir og teygi sig samt nrfrnislega a vrum vinkonunnar, sem ekki var heldur af baki dottin og sagi eins og ekkert vri rmantskar: " Veistu a, a a er eitthva alveg brjlaislegt vi a a kyssa strk, sem er eins og taflbor framan."

N var strkur verulega reiur
og kossinn fr fyrir lti og enn dag m hann helst ekki sj vinkonuna, n ess a f gsah af hrylling, enda maurinn hollur undir kvenflk og r greinilega spenntar fyrir honum. Minnst virast samt hrfa hann r, sem greinilega gefa ekkert eftir htfyndninni ea kaldhninni, frekar en hann sjlfur og freknurnar virast ekkert h gum rangri hans me hitt kyni, kannski hafi r dofna og maur skildi n halda a a vri aalatrii, en ekki veseni vinkonuinni forum daga ea hva?

a sakar ekki a heilsa
25 rum seinna, maurinn s bsna mikilvgur jflaginu og nokku sniugur verur a segja og smekkurinn s lkur og kossinn aldrei fengi rtt lf, sem vissulega m deila um, hvort ekki er synd fyrir vikomandi strk, egar allt er liti rtt fyrir allt.

Eftir v sem sagan segir
er vinkonan einstakur unaur einmitt essum efnum, sem llum rum, me sm veseni bland, sem ekki tti a valda verulegum vandrum, ef varlega er mlum haldi og hn ekki mjg viutan jafn vikvmum augnablikum og egar stin fr auki lf og nkvma mefer, vissulega henni gti dotti hug a g til veurs mijum klum ea annig.

Fara efst su


Pstur til Jnu Rnu

..